23 Şubat 2009 Pazartesi

herşeyinin hiçkimsesi...



Piç olmuş cümlelerim senin ardından uykusuzlukla savaşıyor, günlerden ukde ve taşlanası saatler.
Yanıt aramayan bir adamda dudaklarım seyiriyor, yansıdığım gözlerinde türlü gölge oyunları. Dur sakın örtme gözlerini yoksa dökülürüm sendenYanaştığım kadar uzakken sana bedenin daha ne kadar kalır bende
bırak artık,
Bırak ta kelimelerinle değil seninle sevişeyim…



Yanıt arayan bir kadın bela mı bulur sen de.Sen dehşetli fırtına ruhumu okuma artık. Bir çift tanrı parçası gibi olan ellerin bende infilak etse ve dağılsam sana, tenimle gömülürken sen; çığlığın yetersiz kalıyor her hücre parçama.. yapışkan alışkanlıklarından kurtulan renklerim dudaklarına akıyor şimdi…



Kan ter içindeyiz keskin harflerinden. sadece iki tırnak işareti arasında dokunabildiğimiz bedenimiz uzun cümlelerin yüklemleri olmalıydı, oysa ki bayat özneler gibiydik tiksiniyorduk, çürüyorduk…
hadi sevişsek ya! anın tam bit anında...
...Elimizde uzayan nikotinler ve dilinin omzuma kondurduğu suslarla…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder